آخرین اخبار:
آخرین به روزرسانی: ۱۳ آذر

مهدی رحمتی از زندگی حرفه ای خود گفت

۱ آذر ۱۳۹۵ سرآشپز
مهدی رحمتی از زندگی حرفه ای خود گفت

سایت آشپزباشی – پریسا اسلام زاده| سید مهدی رحمتی یکی از برترین دروازه بانان فوتبال ایران بعد از انقلاب است. او مثل خیلی از بازیکنان برتر ایران، فوتبال را از جنوب شهر و با کمترین امکانات آغاز کرد. رحمتی بارها اعتراف کرده برای گذران زندگی خود و خانواده اش مسافرکشی می کرده و هرگز اِبا ندارد از اینکه بگوید خودش را از فقر به رفاه رسانده است. او گذشته اش را کتمان نمی کند و از اینکه توانسته با اراده و استعدادش به جایگاه فعلی برسد راضی است. رحمتی موفقیت سال های اخیرش را مرهون سبک زندگی سالم خود می داند. او در سن پایین و قبل از اینکه به شهرت و ثروت برسد ازدواج کرد و همین موضوع را یکی از عوامل پیشرفت و آرامش خود قلمداد می کند. در روزگاری که بسیاری از ستاره های جوان فوتبال به واسطه یک شبه پولدار شدن خیلی زود از سطح اول فوتبال دور می شوند، رحمتی توانست طی ۱۵ سال اخیر خودش را در بهترین سطح نگه دارد و در  قهرمانی و موفقیت های تیم هایی مثل استقلال و سپاهان نقش کلیدی ایفا کند. چه بسا او اگر اردوی تیم ملی را ترک نمی کرد، می توانست دو جام جهانی را هم تجربه کند. با دروازه بان و کاپیتان فعلی استقلال درباره عوامل موفقیتش صحبت کردیم. او در حرف هایش روی سبک زندگی سالم، تغذیه حرفه ای و دوری از حاشیه تاکید کرد.

دیدگاه شما در خصوص نوع و کیفیت زندگی یک قهرمان ورزشی یا کسی که از ورزش امرار معاش می کند چیست؟ در واقع می خواهیم بگویید زندگی افرادی مثل شما با زندگی افراد عادی، از نظر نوع تغذیه، تایم استراحت و تفریحات چه تفاوت هایی دارد؟

قطعاً کسی که ورزش را به صورت حرفه ای دنبال می کند باید در تمام امور زندگی اش از افراد عادی متفاوت باشد. من یا هر ورزشکاری که به صورت حرفه ای ورزش را پی گرفته و تنها حرفه و هنری که دارد ورزش است، خودش را باید وقف این رشته کند. درباره افراد عادی این موضوع صدق نمی کند. مثلا کسی که کارمند یا معلم است در یک تایم مشخص به محل کار خود می رود و بقیه اوقات روز را در اختیار خودش است. لزومی هم ندارد که بخواهد رژیم تغذیه معینی داشته باشد، اما درباره ما ورزشکاران همه چیز فرق دارد. ما نیاز به مشاور تغذیه، ماساژور، مربی بدنساز و تمرینات اختصاصی داریم تا بتوانیم خودمان را در اوج نگه داریم. همه این ها هم مستلزم داشتن درآمد خوب در ورزش است که متاسفانه با توجه به نوع پرداخت ها در سیستم مثلاً حرفه ای فوتبال ایران ما با مشکلات زیادی رو به رو می شویم. شاید یک فرد عادی بتواند از هر چیزی تغذیه کند اما ورزشکاران باید مقدار زیادی پروتئین، کربوهیدارت و میوه جات و سبزیجات مصرف کنند. حتما می دانید که یک تغذیه خوب و کامل هم بسیار هزینه بر است. ضمن اینکه ورزشکاران به انواع مکمل و ویتامین هم نیاز دارند. شیوه تغذیه ما با افراد عادی تفاوت زیادی دارد و هزینه هایمان هم بسیار است. البته در فوتبال و والیبال شرایط نسبت به بقیه رشته ها بهتر است اما شخصاً دوست دارم هیچ ورزشکاری در ایران مشکل مالی نداشته باشد. از اصل بحث دور نشوم. متاسفانه پرداخت نشدن مطالبات و مشکلات مالی نه تنها روی تغذیه ورزشکار بلکه روی روح و و روان او نیز تاثیر بدی به جای می گذارد. ما هم مثل بقیه افراد جامعه روی درآمدمان سرمایه گذاری می کنیم اما وقتی دریافتی نداریم با مشکل رو به رو می شویم. همین باعث می شود فرد نتواند در تمرین یا مسابقه تمرکز داشته باشد و حتی این امر ممکن است به مصدومیت او منجر شود. عدم پرداخت مطالبات برای بازیکنان چالش های بزرگی ایجاد می کند و روی زندگی افراد تاثیر می گذارد. به رغم تمام این حرف ها، یک ورزشکار حرفه ای باید دیسیپلین و مقررات خاصی برای خودش داشته باشد تا بتواند در اوج بماند.

آیا می شود این طور گفت که رعایت ضرورت‌های یک سبک زندگی سالم مثل زود خوابیدن، خوردن غذای سالم، سیگار نکشیدن و… بر عملکرد یک ورزشکار حرفه ای موثر است؟ یعنی ورزشکارانی که این موارد را رعایت کنند از بقیه موفق تر هستند؟

صد در صد همینطور است. من به فوتبالیست های ایرانی کاری ندارم اما نمونه های اروپایی را برایتان مثال می زنم. بهتر است کسانی که می خواهند بدانند فوتبالیست های موفق خارجی چطور زندگی می کنند زندگینامه آن ها را بخوانند. من در این باره تحقیق زیادی کرده ام. می دانم که لیونل مسی هر غذایی را مصرف نمی کند. هر نوشیدنی را نمی خورد و ساعت استراحت مشخصی دارد. حتماً کسانی که می خواهند ورزش حرفه ای انجام دهند باید سبک زندگی سالم داشته باشند وگرنه ممکن است تنها یکی دو سال صرفاً به خاطر استعداد ذاتی موفق باشند اما خیلی زود محو خواهند شد. شخصاً با داشتن دو فرزند باید زندگی سالمی داشته باشم چون الگوی فرزندانم هستم. البته هماهنگ کردن زندگی من با خانواده ام کمی مشکل است اما با برنامه ریزی می توان جوری زندگی کرد که همه اعضای خانواده از همه لحاظ در شرایط خوبی باشند. مثلاً پسر بزرگ من مدرسه می رود و ساعت ۹ شب می خوابد. اما پسر کوچکم که ۴ ساله است در ابتدا برنامه مشخصی نداشت اما مادرش به هر زحمتی بود او را هم منظم کرد. تقریباً در خانه ما ساعت ۱۰ تا ۱۱ همه می خوابند تا استراحت خوبی داشته باشند. من هم با توجه به اینکه روزی ۳ بار تمرین دارم باید استراحت خوبی داشته باشم.

مخاطبان سایت آشپزباشی می خواهند بدانند مهدی رحمتی برای اینکه به این جایگاه در فوتبال ایران برسد و ۱۵ سالِ تمام در اوج باشد، از چه چیزهایی در زندگی اش گذشته است؟

بهتر است بپرسید از چه چیزهایی نگذشته ام! اتفاقاً همین سبک زندگی و گذشتن ام از بسیاری چیزها باعث شده بسیاری از نزدیکانم از من دلخور باشند. من حتی مجبورم در بسیاری از مناسبت های خانوادگی شرکت نکنم. خودتان می دانید که ایرانی ها در مهمانی ها چه تغذیه ای دارند و حتی تا پاسی از شب هم مراسم های خانوادگی ادامه دارد. مثلاً من نباید چای را با قند بخورم اما وقتی به مهمانی بروم نمی شود این موضوع را با صاحبخانه در میان بگذارم. غذای من حتی با غذای بقیه اعضای خانواده ام هم فرق دارد چون چربی و نمک برای یک ورزشکار قدغن است، اما غذای اکثر میهمانی های ایرانی چیزی نیست که برای ورزشکاران مناسب باشد. به همین دلیل مجبورم در بسیاری از مناسبت ها و مراسم های خانوادگی حاضر نشوم. ما ورزشکاران کلاً باید مواظب همه چیز باشیم. مثلاً هنگام مریضی یا حتی یک دندان درد ساده نمی توانیم هر دارویی مصرف کنیم و گاهی مجبوریم درد را تحمل کنیم اما قرص نخوریم تا مبادا آزمایش دوپینگ مان مثبت شود.

سبک و کیفیت زندگی ورزشکاران حرفه ‌ای در ایران تا چه حد با استانداردهای جهانی قابل مقایسه است؟ آیا ورزشکاران حرفه‌ ای ما همه آن باید و نبایدهایی را که ورزشکاران حرفه ‌ای در دنیا به آن مقید هستند رعایت می‌کنند؟

اصلا نمی شود ورزشکاران ایرانی و خارجی را با هم مقایسه کرد. در کشورهای اروپایی همه فوتبالیست ها از کودکی در آکادمی های حرفه ای رشد می کنند و یاد می گیرند چطور حرفه ای زندگی کنند. آن ها به تدریج مدارج ترقی را طی می کنند و هرسال حرفه ای تر می شوند. ضمن اینکه در اروپا یک بازیکن ۲۴ ساعته تحت نظر باشگاه است و فرصتی برای کارهای متفرقه ندارد. تغذیه، تمرین و حتی تفریح فوتبالیست های خارجی زیر نظر باشگاه است. اما در ایران اصلاً اینطور نیست. یک تیم حداکثر روزی ۳ ساعت تمرین دارد و بقیه ساعات روز را یک بازیکن در اختیار خودش است. اکثر ورزشکاران ما حتی نمی دانند قید و بندهایی که باید به آن ها مقید باشند چیست. مسایل زیادی هم در این موضوع دخیل است. به نظر من دلیل اصلی آن مطالعه نکردن و نداشتن اطلاعات است. اگر ورزشکاران ما آگاهی داشته باشند می دانند که نباید چه کارهایی را انجام دهند. البته عوامل فرهنگی و خانوادگی هم تاثیر زیادی در سبک زندگی افراد دارد که من نمی توانم درباره این موضوع اظهار نظر کنم. کلاً این مسائل ریشه ای است و باید صاحب نظران و کارشناسان وارد آن شوند. به نظر من اگر به فوتبالیست ها، خصوصاً جوان های کم سن و سالی که تازه ورزش حرفه ای را آغاز کرده اند آگاهی داده شود بهتر است. مثلا در اروپا یک فوتبالیست از ۷ سالگی تحت نظر یک آکادمی معتبر است اما در ایران برخی تازه در ۲۵ سالگی یادشان می افتد فوتبالیست شوند!

یک روز عادی در زندگی مهدی رحمتی چگونه آغاز می شود؟

معمولاً صبح ها بین ساعت ۶ تا ۷ بیدار می شوم، چون پسر بزرگم علی به من وابستگی زیادی دارد و دوست دارد صبح ها که می خواهد به مدرسه برود کنارش باشم. بعد از اینکه علی به مدرسه می رود صبحانه سبکی می خورم که شامل کربوهیدرات و آبمیوه یا میوه تازه است. بعد به سالن وزنه می روم و بعد از یک ساعت تمرین دوباره به خانه برمی گردم. میان وعده ای می خورم و تا زمان ناهار به کارهایم رسیدگی می کنم. بعد از ناهار و خواب ظهر به تمرین می روم و پس از پایان تمرین هم کنار خانواده ام هستم. معمولا شام را هم بین ساعت ۷ تا ۸ صرف می کنم و تا ساعت ۱۱ دیگر خوابیده ام!

آیا برای صرف ناهار و شام زمان بخصوصی دارید؟ ساعتی که از آن نشود عدول کرد!

بله من باید زمان مخصوصی برای غذا خوردن داشته باشم، چون به تمرین می روم و نباید معده ام خالی باشد و همچنین نباید با سنگینی ناشی از خوردن غذا تمرین کنم. معولاً دو تا سه ساعت بعد از ناهار تمرین می کنم و ۲ ساعت بعد از بازگشت از تمرین هم شام می خورم. البته بعد از پایان تمرین بلافاصله تغذیه سبکی دارم. شام را سه ساعت قبل از خواب می خورم. معمولاً هم شام سبکی می خورم و نمی توانم مثل بقیه یک بشقاب پر از برنج با خورشت چرب میل کنم! غذای من باید بی نمک و بی روغن باشد. معمولاً برای وعده شام از گوشت سفید کبابی با سبزیجات استفاده می کنم که هم مقوی باشد هم سبک.

شما یک ورزشکار حرفه ای و دروازه بان یکی از معروف ترین تیم های فوتبال ایران و آسیا هستید. در فوتبال ما به دلایل مختلف، گاهی وقفه هایی پیش می آید که مسابقات لیگ را تعطیل می کند.  کما اینکه تعطیلات رسمی مثل عید نوروز را هم می توان مثال زد. تعطیلات آخر فصل هم که جای خود دارد. در این گونه موارد که تمرینات باشگاهی تعطیل هستند، شما چطور می توانید از افزایش وزن خود جلوگیری کرده و فُرم بدن تان را حفظ کنید؟

جالب است بدانید که همین افزایش وزن در تعطیلات لیگ یکی از معضلات فوتبالیست های ایرانی است. ۹۰ درصد فوتبالیست های ایرانی هنگام تعطیلی لیگ تمرین نمی کنند و تغذیه بدی دارند. همین باعث می شود در طول ۳ ماه ناگهان ۱۰ کیلو اضافه وزن داشته باشند. خوشبختانه من از وقتی با آقای چیذری به عنوان مربی بدنساز اختصاصی کار می کنم شرایط بسیار خوبی دارم. در طول تعطیلات حتی یک روز هم به خودم استراحت نمی دهم و تمریناتم را فشرده برگزار می کنم. سعی می کنم رژیم غذایی هم داشته باشم تا از شرایط ایده آل دور نشوم. مهم ترین عامل برای موفقیت یک دروازه بان چالاکی و چابکی اوست. وقتی کسی اضافه وزن داشته باشد نمی تواند چابک باشد. خوشبختانه از این نظر شرایط بسیار خوبی دارم و سعی می کنم همیشه رژیم و تمریناتم را رعایت کنم.

سبک زندگی شما به عنوان یک ورزشکار حرفه ای تا چه میزان روی زندگی خانواده‌ تان (همسر و فرزندان) تاثیر گذاشته است؟ آیا آن‌ها هم مقید هستند که با مدل شما کنار آمده و درست همانند این همسر و پدرِ مشهور و ورزشکار زندگی کنند؟

اول از همه این را بگویم که زندگی با یک ورزشکار حرفه ای در کنار داشتن رفاه، سختی های زیادی هم دارد. من هرگز نفهمیدم پسر بزرگم چطور بزرگ شد و کِی به مدرسه رفت. آن موقع همیشه یا درگیر تیم ملی بودم یا در اردوی باشگاهی. خوشبختانه وقتی پسر دومم عطا به دنیا آمد فرصت بیشتری برای رسیدگی به او داشتم اما در کل امور بچه ها بر عهده همسرم است. ضمن اینکه آنها مجبورند با دوری از من هم کنار بیایند. در زندگی ما همه چیز دو طرفه است و تعامل خوبی با هم داریم. بارها شده از تمرین یا بازی به خانه برگشته ام و دلم خواسته استراحت کنم اما باید برای پسرهایم وقت می گذاشتم و آنها را به بیرون می بردم. گاهی هم آن ها به خاطر من از چیزهایی که دوست داشته اند گذشت کرده اند. بچه های من مثل همه بچه ها دوست دارند با پدر خود به رستوران و پارک بروند اما این موضوع برای من مقدور نیست. فکر می کنم مدل زندگی من تا حدودی آن ها را محدود کرده اما خوشبختانه کسی از این وضعیت ناراضی نیست چون حتی المقدور سعی می کنم در اوقات آزادی که دارم کنار خانواده ام باشم.

نقش خانواده در موفقیت یک ورزشکار حرفه ای تا چه حد است؟ خانواده چقدر مواظب این هستند که شما از سبک زندگی یک ورزشکار حرفه ای فاصله نگیرید؟

صادقانه می گویم یکی از عوامل موفقیت یک ورزشکار ازدواج در سن پایین است. من بسیاری از موفقیت هایم را مدیون همسرم هستم. همسرم در پیشرفت من، چه در فوتبال و ورزش و چه در زندگی تاثیر زیادی داشته چون از زمانی ‌که فوتبال حرفه‌ای را آغاز کردم، او در کنارم حضور داشت. وقتی پسر اولم به دنیا آمد من تا چندین سال مدام درگیر اردوهای تیم ملی بودم و همسرم یک تنه علی را بزرگ کرد. با این حال او هیچگاه اعتراض و شکایت نداشت و همیشه محیط آرامی را برای من در خانه فراهم می کرد. الان هم بیشتر امور خانه بر عهده اوست و همین باعث می شود من با فراغ بال به فوتبالم برسم. همسرم از نظر تغذیه هم مواظب است تا شرایط خوبی داشته باشم و همیشه حواسش به همه چیز هست.

در تیم های قبلی شما یا هم اکنون در تیم استقلال تهران، آیا کسی بر تغذیه شما نظارت داشت و دارد؟ یا بیشتر نظارت از طرف خود ورزشکار باید رعایت شود، چون به هر حال باشگاه یا نماینده آن در خانه شما که حضور ندارد؟

من خودم شخصاً بر تغذیه ام حساس هستم و به آن رسیدگی می کنم. متاسفانه این موضوع که باشگاه ها متخصص تغذیه ندارند یکی از بزرگ ترین معضلات فوتبال ایران است. کمتر فوتبالیستی برای خودش قید و بند تغذیه ای تعریف می کند و همین باعث افت و اضافه وزن می شود اما اگر باشگاه ها متخصص داشتند این مشکل حل می شد.

اینطور به نظر می آید که در مبحث تغذیه به خودتان سخت می گیرید؟ تا حالا شده بخواهید یک غذای خوشمزه و چرب یا فست فود بخورید اما جلوی خودتان را بگیرید؟

بله من در تغذیه خودم و حتی بچه ها سختگیر هستم. معتقدم غذا باید کیفیت و خاصیت داشته باشد و صرفا مزه آن مهم نیست چون عقل سالم در بدن سالم است. اگر هم قرار باشد فست فود بخورم ترجیح می دهم در خانه تهیه شود تا از کیفیت آن اطمینان داشته باشم. در کل تغذیه سالم را انتخاب می کنم و به فست فودهای رستورانی به خاطر روغن و سوسیس و کالباس علاقه ای ندارم.

با توجه به تمام این مسائل که مطرح کردید و سختی هایی که در طول دوران حرفه ای متحمل شدید، فکر نمی کنید اگر فوتبالیست نبودید از زندگی تان بیشتر لذت می بردید؟ چون در آن صورت می توانستید هر طور که دوست دارید زندگی کنید، هر کاری که دوست دارید انجام دهید، و درگیر این همه قید و بند نبودید!

اصلاً اینطور نیست. من عاشق فوتبال بودم و خدا لطف کرد و توانستم از فوتبال به همه چیز برسم. من با زحمت و سختی به جایگاه فعلی ام رسیدم و حالا هم از زندگی ام بسیار راضی هستم و خدا را شکر می کنم. درست است که قید و بند زیادی دارم اما چیزهای بیشتری به دست آورده ام که ارزش زیادی برایم دارد. من محبت و لطف مردم را به دست آورده ام و این برایم از همه چیز بیشتر ارزش دارد. وقتی می بینم با یک حرکت و مهار یک توپ میلیون ها طرفدار استقلال را خوشحال می کنم بقیه سختی ها به چشمم نمی آید. ضمن اینکه من با زحمت خودم و لطف خدا از فوتبال به همه چیز رسیده ام و توانسته ام زندگی خوبی برای خانواده ام فراهم کنم.

به عنوان یک ورزشکار مدل زندگی ایرانی ها را چگونه تحلیل می‌کنید؟ به نظرتان شکل زندگی امروزی مردم ما آیا سلامت محور است؟

فکر می کنم یکی از دلایلی که متاسفانه در ایران سکته و سرطان زیاد شده همین تغذیه نامناسب و ورزش نکردن است. نمی شود خودمان را گول بزنیم و بگوییم سالم زندگی می کنیم و همه چیز خوب است! همین آلودگی هوا خودش عامل بسیاری از بیماری ها می شود اما خود ما هم با کارهای نادرست مزید بر علت می شویم. تغذیه بد، استفاده بی رویه از روغن و نمک و فست فود، نخوردن سبزیجات و میوه و لبنیات، ورزش نکردن و مصرف سیگار و قلیان بلای جان ایرانی ها شده است. من در جایگاهی نیستم که بخواهم دیگران را نصیحت کنم اما ای کاش بیشتر به فکر سلامتی خودمان  و فرزندانمان باشیم چون پدر و مادر الگوی فرزندان هستند.

دسته بندی ها :
مصاحبه

نظری ارسال نشده است ، اولین نفر باشید.

پاسخ دهید

توجه: نظراتی که حاوی مطالب توهین آمیز است منتشر نخواهد شد

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلد های اجباری با *مشخص شده است. *

*
*

اپلیکیشن آشپزباشی

اپلیکیشن آشپزباشی را برروی تلفن های هوشمند خود داشته باشید!

کلیه حقوق این سایت محفوظ و متعلق به آشپزباشی است.