آخرین اخبار:
آخرین به روزرسانی: ۱۸ آذر

چقدر تا آلزایمر فاصله داریم؟

۵ مهر ۱۳۹۵ مرضیه شکری
چقدر تا آلزایمر فاصله داریم

احتمالاً برایتان پیش آمده که چیز کوچکی را فراموش کرده باشید و زیر لب با خود زمزمه کنید «آلزایمر گرفتم!». اما مطمئن باشید آلزایمر زمین تا آسمان با فراموشی های گاه و بیگاه فرق دارد.

فراموش می کنند نفس بکشند

آلزایمر تنها به فراموشی ختم نمی شود و جزء علل شایع مرگ و میر در دنیا است. در این بیماری فرد دچار مشکلات شناختی می شود، عملکردش روز به روز افت می کند و قابلیت انجام کارهایش را از دست می دهد. بیماری های زیادی مانند آلزایمر ممکن است به زوال عقل بیمار منجر شوند. البته در ۷۰ درصد موارد زوال عقل، خود را با آلزایمر نشان می دهد و ۳۰ درصد آن مربوط به علت های دیگر از جمله آسیب های شدید مغزی، سکته های مغزی، بیماری های عفونی، ایدز و سیفلیس، بیماری های التهابی مغز، بیماری های غدد درون ریز، مسمومیت با فلزات سنگین مانند سرب، عوارض دارویی و کمبود برخی ویتامین ها می شود.

البته برخی علت های زوال عقل ازجمله علل عفونی، دارویی، کمبود ویتامین ها، مسمومیت با سرب و کم کاری تیرویید قابل درمان و برگشت پذیر هستند. بیماری آلزایمر، سیری پیش رونده دارد که البته شروع آن به آرامی صورت می گیرد و هیچ کس یک شبه آلزایمری نمی شود. این بیماری شایع باعث تحلیل رفتن مغز می شود و نیاز به تشخیص بالینی دارد.

دل شان خوش شود، خوب می شوند

افراد مبتلا به آلزایمر دچار توهم و هذیان هم می شوند، به اعضای خانواده شان بدبین شده و ممکن است، دچار توهم بینایی هم شوند. این افراد بی انگیزه هم هستند. اگر قبلا شاد بوده اند، اکنون توانایی حتی لحظه ای شاد بودن را هم ندارند. ممکن است پرخاشگر، بی توجه و بی انگیزه شوند. بسیاری از این علائم به بیماری افسردگی شباهت دارد با این وجود، ترس به دل تان راه ندهید، همه فراموشی ها به آلزایمر مربوط نمی شوند. معمولا فراموشی آلزایمری ها با افسرده ها متفاوت است. آلزایمری ها اطلاعات روزمره مثل آدرس و شماره تلفن را فراموش می کنند و اکثرا حافظه دورشان تا مدت ها سالم باقی می ماند و بعید نیست خاطرات گذشته را با جزئیاتی دقیق تر از آدم های سالم برای تان تعریف کنند.

من هم توی صف هستم

آلزایمر از آن دسته بیماری هایی است که رحم و مروت ندارد و ممکن است هر کسی را درگیر کند. سن، مهم ترین فاکتور در این بیماری است و با بالا رفتن امید به زندگی، افراد بیشتری در خطر ابتلا به این بیماری قرار می گیرند. افراد زیر ۴۵ سال کمتر به این بیماری دچار می شوند و معمولا افراد بالای ۶۰ سال آلزایمر می گیرند. خطر ابتلا به آلزایمر بعد از ۶۵ سالگی به ازای هر دهه دو برابر می شود. این ارقام با افزایش سن تا جایی بالا می رود که افراد ۹۰ سال تا ۴۰ درصد شانس ابتلای بیشتری به آلزایمر دارند. آلزایمر زن و مرد هم نمی شناسد و ممکن است سراغ هر خانم و آقایی برود اما در این بین خانم ها به علت طول عمر بیشتر و کاهش هورمون استروژن در دوران یائسگی بیشتر به آلزایمر مبتلا می شوند. در این میان شجره نامه فامیلی را هم درنظر بگیرید، اگر خواهر، برادر، پدر یا مادرتان آلزایمر دارند، شانس ابتلای شما بیشتر می شود.

خیلی دور، خیلی نزدیک

افرادی که دچار آلزایمر می شوند، حافظه شان ضعیف می شود و کارهای عجیب و غریب زیادی انجام می دهند. اگر با فردی آلزایمری سر و کار دارید، بعید نیست که روزی ساعت را در یخچال ببینید. نباید از این افراد توقع داشته باشید تا اجسام را سر جایشان بگذارند. آلزایمری ها نمی توانند جای وسایل را در حافظه شان نگه دارند. آنان آدرس و شماره تلفن شان را هم فراموش می کنند. ممکن است ندانند در چه دوره ای از زندگی شان هستند و با چه افرادی سر و کار دارند. قدرت قضاوت را هم از دست می دهند. همین طور اصلا بعید نیست که ندانند اگر گاز فضای خانه را پر کرد، چه کار باید بکنند یا ترتیب شکستن تخم مرغ در ماهیتابه را هم فراموش کنند.

اگر از آنها بپرسید با پیدا کردن کیف پول چه کار باید کنند، جواب درستی برایتان ندارند. آنان دیگر توانایی حل مشکلات شان را از دست می دهند و درک درست از جهت یابی و حافظه فضایی شان هم از بین می رود. این مشکلات تا آنجا پیش می رود که شخص توانایی تکلمش را از دست می دهد و درست حرف زدن را هم فراموش می کند. اگر هم با وجود این همه نشانه های بیماری و رفتارهای عجیب و غریب شان، همچنان پای شان را کرده اند در یک کفش که بیمار نیستند و نیاز به درمان ندارند، اهمیت ندهید زیرا این عدم پذیرش نیز جزیی از بیماری شان است و نیاز به درمان دارد.

آلزایمر درمان می شود

تنها با فراموشی های گاه و بیگاه نمی توانید برچسب آلزایمر را به خودتان بچسبانید. تشخیص این بیماری نیاز به معاینه بالینی دارد و با مراجعه به پزشک و انجام تست های حافظه می توان عملکرد شناختی را تخمین زد. بعد از تشخیص بیماری، پزشک بر اساس نمره ای که می گیرید و با توجه به عددهای جدول به شما خواهد گفت در چه مرحله ای از بیماری قرار دارید. بیماری آلزایمر درجات مختلفی دارد. این بیماری درمان قطعی ندارد و افراد مبتلا به آن باید داروهای شان را همیشه مصرف کنند تا سطح ناقل ها و هورمون های شان را بالا ببرند. داروها ممکن است عوارض گوارشی داشته باشند که در صورت مشکل بهتر است با پزشک مشورت کنید. هنگام مراجعه به پزشک اگر داروی خاصی مصرف می کنید، حتما پزشک تان را در جریان بگذارید. بعضی از داروها مثل آنتی هیستامین و داروهای ضدجنون و داروهای مغزی اوضاع تان را بدتر می کنند.

چگونه با آلزایمری ها زندگی کنیم

با دیدن رفتارهای عجیب و غریب پدربزرگ یا مادربزرگ تان به پزشک مغز و اعصاب مراجعه کنید و در صورت تشخیص بیماری، درمان و داروهای بیمار تان را جدی بگیرید. سر ناسازگاری و جنگ با این افراد نداشته باشید. سعی نکنید با تکرار مطالب همه چیز را به آنها یاد دهید. تکرار برای بیمار آلزایمری که مغزش کوچک شده، فایده ای ندارد. اگر می خواهید به آنها کمک کنید فقط درک شان کنید و به آنها اهمیت دهید. اگر بیمار آلزایمری در خانه دارید، همیشه نور مناسبی در فضا داشته باشید و غروب ها و شب ها همیشه چراغ خوابی را در منزل روشن بگذارید.

تمام مطالب مهم را یادداشت کنید و به دیوار بچسبانید حتی اسم قسمت های مختلف خانه را هم سر در اتاق ها بزنید تا راحت تر مکان های خانه را بیابد. اسم، آدرس و شماره تلفن را حتما در جیب شان قرار دهید. این بیماری نیاز به بستری شدن ندارد اما چون این بیماران مستعد مبتلا شدن به بیماری های عفونی هستند، ممکن است به انواع بیماری های عفونی مبتلا شوند و نیاز به بستری شدن پیدا کنند. اگر بیمار آلزایمری دارید وظیفه سنگینی بر دوش شماست. این بیماری ممکن است تا جایی پیش برود که فرد کاملا ناتوان شود و قدرت کنترل مدفوع و ادرارش را هم از دست بدهد. مسلما در چنین شرایطی نگهداری از بیمار آلزایمری نیاز به صبر و تلاش دارد.

راه فرار هم دارد

آلزایمر ممکن است سراغ هر کسی بیاید و همان طور که گفتیم، مهم ترین عامل آن افزایش سن است که کنترل گذر زمان از دست هیچ کس بر نمی آید. اما با راهکارهایی تا حدی می توان شانس ابتلا به آن را کاهش داد. شما می توانید با کتاب خواندن به جنگ این بیماری بروید. اگر نمی خواهید آلزایمری شوید، سراغ علم بروید. همین طور زندگی سالم شما را از ابتلا به بسیاری از بیماری ها از جمله آلزایمر در امان نگه می دارد. طبق تحقیقات، کسانی که سطح علمی بالاتری دارند، کمتر به این بیماری دچار می شوند که چه بسا علت آن اهمیت دادن بیشتر تحصیلکرده ها به داشتن زندگی سالم است.

حواس تان به تغذیه تان باشد و غذاهای پرچرب نخورید. برای در امان ماندن از این بیماری، چهار ستون بدن تان را سالم نگه دارید و از فشارخون و سلامت قلب تان مطمئن شوید. همچنین با انجام آزمایش ها، سلامت تیروئیدتان را هم چک کنید. افرادی که کم کاری تیروئید دارند بیشتر به آلزایمر مبتلا می شوند. اگر نیاز به درمان داشتید، زود دست به کار شوید و سلامتی را اولویت اول زندگی تان قرار دهید. سیگار و دود و دم را هم از خودتان دور کنید، سیگار، سیستم مغزی تان را دچار مشکل می کند. اگر از ترس مبتلا شدن به آلزایمر مدام مکمل می خورید، بد نیست بدانید این مکمل تاثیر جدی در پیشگیری و درمان شما ندارد.

برخی از پزشکان مصرف ویتامین E را برای آلزایمر تجویز می کنند که مصرف آن بدون عوارض نیست و شانس ابتلا به بیماری قلبی را افزایش می دهد. ترکیبات جینسینگ و جینکو هم نمی تواند شما را از شر فراموشی رها کند. کارساز بودن مصرف این ویتامین ها و مکمل ها هم به طور علمی اثبات نشده و همه توصیه ها، نتیجه تجربیات است./سلامتی

Save

کانال اخبار آشپزباشی
دسته بندی ها: اخبار

نظری ارسال نشده است ، اولین نفر باشید.

پاسخ دهید

توجه: نظراتی که حاوی مطالب توهین آمیز است منتشر نخواهد شد

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلد های اجباری با *مشخص شده است. *

*
*

اپلیکیشن آشپزباشی

اپلیکیشن آشپزباشی را برروی تلفن های هوشمند خود داشته باشید!