آخرین اخبار:
آخرین به روزرسانی: ۱۷ آذر

نحوه مواجهه با لکنت زبان در کودکان

۸ شهریور ۱۳۹۵ مرضیه شکری
نحوه مواجهه با لکنت زبان در کودکان

شروع لکنت زبان در کودکان پیش از مدرسه و بین سنین ۲ تا ۵ سالگی است.این یعنی درست زمانی که رشته گفتار و زبان در حال تکامل است، اتفاق می افتد.

اغلب این اختلال به دنبال یک اتفاق سوء بروز می کند (ترسیدن از حیوان، تنبیه شدن از طرف والدین و…) و گاهی نیز به طور نامحسوسی آشکار می شود به گونه ای که بیمار و والدین آغاز آن را به خاطر نمی آورند.

دوره ۲ تا ۵ سالگی به زمان ناروانی طبیعی گفتار (لکنت کاذب) معروف است که بسیاری از کودکان براحتی آن را پشت سر می گذارند. درمان لکنت در کودکان به طور غیرمستقیم و با مشورت والدین و نزدیکان کودک لکنتی انجام می شود.

از آنجا که کودکان از لحاظ اجتماعی هنوز با ناراحتی های حاصله از لکنت مواجه نشده اند، عوامل عاطفی به میزان زیادی روی آنها اثر گذاشته و معمولا رفتار اجتنابی ندارند و از طرفی چون یادگیری کودکان نسبت به بزرگ ترها بیشتر است، درمان بهتر و زودتر به نتیجه مطلوب خود می رسد.

با توجه به این که مراکز مربوط به گفتار دیرتر از سایر مراکز بدن به رشد و تکامل می رسد باید فرصت جبران به کودک داده شود و سعی شود عواملی که منجر به تشدید اختلاف کودک می شود به حداقل ممکن کاهش یابد (اضطراب، ترس، تنبیه و…)

همچنین والدین می بایست به جای توجه مستقیم به طرز صحبت کودک به محتوای گفتار او دقت کنند و هرگز وی را با سایر کودکان مقایسه نکنند. معمولا دخترها زودتر از پسرها صحبت می کنند، حال اگر فرزند دوم خانواده پسر بود نباید توقع داشته باشیم همانند فرزند اول خانواده که دختر است صحبت کند.

والدین باید از توجه کم و زیاد به کودک بپرهیزند. افراط در هر یک از موارد سبب عدم و یا از هم پاشیدگی تکلم طبیعی کودک می شود. به هیچ وجه کودک را وادار به ارتباط برقرار کردن با دیگران ننمایید، برای مثال به جای این که از عباراتی مانند (با تو صحبت می کنند)، (جواب بده) و… استفاده کنید به کودک اجازه دهید خود پاسخ سوال دیگران را بدهد و در این باره تصمیم بگیرد.

والدین باید درباره نیاز کودک به محبت، احساس امنیت و احساس تعلق، آگاهی توجه کافی داشته باشد و با استفاده از نکات مثبت و حسن ویژگی های موجود در کودک، سعی در بالا بردن اعتماد به نفس کودک کنند همانند تقویت فعالیت هایی نظیر شنا، نقاشی، موسیقی و… .

وقتی کودک دچار هرگونه اشکال گفتاری از جمله لکنت می شود، والدین باید از هرگونه عکس العمل نسبت به او اجتناب ورزند (احساس ترحم، اضطراب، خشم، خندیدن و مسخره کردن). خستگی، عدم سلامت عمومی و تغذیه غلط سبب تشدید مشکل کودک می شود لذا سعی در از بین بردن این عوامل کنید ولی هیچگاه سعی نکنید کودک از این طریق به خواسته هایش برسد.

به دفعات دیده شده است افرد لکنتی در شعر خواندن و هنگام کاستن سرعت صحبت خود کمتر دچار لکنت می شوند بنابراین صحبت کردن با ریتم و ضرب در بهبود کودک بی تاثیر نخواهد بود. از آنجا که مشکل کودکان لکنتی در جمع بیشتر است لذا به جای بازی های انفرادی، کودک را باید تشویق به بازی های گروهی کلامی کرد.

شخصیت دادن به کودک بسیار کارساز است. نقش معلم نیز در درمان لکنت بسیار مهم است. معلمین باید سعی کنند کودک را در فعالیت های اجتماعی شرکت دهند و بین او و دیگران تبعیضی قائل نشوند.

خضری – آسیب شناس گفتار و زبان

کانال اخبار آشپزباشی
دسته بندی ها: اخبار

نظری ارسال نشده است ، اولین نفر باشید.

پاسخ دهید

توجه: نظراتی که حاوی مطالب توهین آمیز است منتشر نخواهد شد

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد. فیلد های اجباری با *مشخص شده است. *

*
*

اپلیکیشن آشپزباشی

اپلیکیشن آشپزباشی را برروی تلفن های هوشمند خود داشته باشید!